محبت نامه

● محبت نامه / عرفان و تصوف / فارسی mohabbat-nāme حقیقی، خلیفه فضل الله نعیمی haqīqī, xalīfe fazl-ol-lāh-e na‘īmī مجالسی است در تفسیر برخی از آیات قرآن به روش عرفانی و ظاهراً بر مشرب و عقاید و افکار حروفیه.از «کلمه»، «حرف»، «خط استوا» و برخی دیگر از رموز حروفیه استفاده بسیار شده است. از کتاب مصابیح که گویا مصابیح السنة حسین بن مسعود فراء بغوی (- 516ق) است در موارد متعدد نقل کرده است. عنوان «اگر سؤال کند» چند بار در آن تکرار شده است. از حضرت علی بن ابیطالب (ع) با عبارت «علی کرم الله وجهه» و در حاشیه برگی از آن حدیثی از ابوهریره به روایت ترمذی آمده است. احتمالاً نام «فضل الله» در پایان آمده و ممکن است فضل الله حروفی از بزرگان حروفیه باشد که صاحب چند اثر می‌باشد و گویا این رساله نیز از تألیفات وی باشد. (سید محمود مرعشی) آغاز: در تقسیم وجه آدم و حوا بشناس و بخوان ای خواننده خطوط وجه کریم آدم. محبت نامه شد این جمع را نام×به حکم جاودن نامه حق. انجام: و حکماء و شهداء به عالم عشق الهی می‌کشد که اذا قتلته انا دیته [الذریعة 138/20؛ مجله ادبیات تهران س 2 ش 2 ص 64؛ نسخه‌های منزوی 1364؛ فهرستواره منزوی 832/8 با انتساب به حقیقی و 833/8 با انتساب به فضل الله حروفی]