غاية المرام فی شرح تهذیب الاحكام

● غاية المرام فی شرح تهذیب الاحكام / شرح حدیث / عربی ġāyat-ul marām fī š.-i tahḏīb-il aḥkām جزایری، نعمة الله بن عبدالله، 1050 - 1112 قمری jazāyerī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1641 - 1701) وابسته به: تهذیب الاحکام فی معرفة الحلال و الحرام؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن (385- 460) تاریخ تألیف: 12 ربیع الثانی 1099ق؛ محل تألیف: شوشتر مؤلف شرحی مفصل در دوازده جلد بر کتاب «تهذیب الاحکام» شیخ طوسی به نام «مقصود الانام» نگاشته بود و پس از مدتی شرح حاضر را که در هشت جلد است از آن شرح با دگرگونی‌هایی اختصار نموده است. در این شرح به چند روایت باب یکجا اشاره کرده، پس از آن در هر کدام از حیث سند و متن گفتگو می‌کند. در آغاز آن مقدمه‌ای است در هشت مطلب: 1. تقسیم اخبار به روش دانشمندان شیعی؛ 2. تاریخ تقسیم حدیث پس از ابن طاوس و علامه حلی؛ 3. این‌که اگر از یک راوی چندین تن از خواجگان و مشایخ روایت کنند همین خود می‌رساند که او درستکار و نیک است؛ 4. گونه‌گون حدیث‌ها در درایه؛ 5. خواجگان و مشایخ در نوشتن چهار کتاب (الجوامع الاربعة) به روشهای گوناگون رفته‌اند؛ 6. بررسی درباره سخنان مجتهدان در چند فائده اصولی و تاریخ پیشرفت و گسترش چهار مذهب و روش اشعریان و جنگ و ستیز مجتهدان و اخباریان؛ 7. راه احتیاط پیش گرفتن؛ 8. دستور نوشتن کتاب‌های حدیث و سجاوندی آنها که پدر بهائی آغاز کرده بود. آغاز: الحمد لله الذى جعل احادیث اهل البيت مقاتاً للنجاة و الكشف عن كلامهم سبباً لرفع الدرجات و سعادة فی الحياة و الممات [دنا 765-767/7 (42 نسخه)؛ الذریعة 18/16 و 19 و 158/13 و 50/3؛ كشف الحجب 328 و 391] شرح و حواشی: 1- كنز الطالب و وسيلة الراغب؛ جزایری، نعمة الله بن عبدالله (1050- 1112) 2- من لایحضره المحدث؛ شوشتری، محمد بن علی (-12)