وصیت (2)

● وصیت (2) = پندنامه / اخلاق / فارسی vasīyyat = pand-nāme غزالی، احمد بن محمد، - 520 قمری qazālī, ahmad ebn-e mohammad( - 1127) وصیت‌نامه‌ای سلیس و روان و نزدیک به انشاء عینیه است که بر ناپایداری و بی‌ارزشی دنیا و درک صحیح زندگی و به بطالت نگذراندن آن تأکید دارد. آن را خطاب به دوستی نوشته و در آن از استاد ابوعلی دقاق و ابوبکر کتانی و معروف کرخی یاد می‌شود. آغاز: هو. این وصیتی است که خواجه احمد بن محمد بن محمد الغزالی یکی از دوستان خود را خاصة فرموده است، اگر چه فائده او عامست - بسمله و حمد و صلوة ... و ما امر و الا لیعبدالله مخلصین له الدین ... و بعد خلقه را از برای بندگی آورده اند، نه برای دنیا پرستی. فرمان نیست که جز بندگی مشغول باشند. انجام: ایزد تعالی آن عزیز را مهبط انوار و منزل اسرار گرداناد و از آفات روزگار و غفلات دور دارد تا جلية الحق بعين اليقين بيند و بنهایت کار رسد. بمنه وجوده چاپ: ضمن مجموعه آثار فارسی احمد غزالی، به اهتمام احمد مجاهد، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ سوم، 1376ش [فهرستواره منزوی 350/6]