الوجيزة فى تفسير القرآن العزيز

● الوجيزة فى تفسير القرآن العزيز = تفسیر وجیز واحدی = الحاوى لجميع المعانى = تفسیر الوجیز / تفسیر / عربی al-wajīza fī tafsīr-il qur’ān-il ‘azīz = tafsīr-e vajīz-e vāhedī = al-ḥāwī li-jamī‘-il ma‘ānī = tafsīr-ul wajīz واحدی، علی بن احمد، - 468 قمری vāhedī, ‘alī ebn-e ahmad( - 1076) تفسیری است جامع و مختصر در حدود دو برابر قرآن. در کتاب الکنی و الالقاب (ج1: ص183) شیخ عباس قمی اشتباهاً این کتاب را به جمال الدین احمد بن محمد بن ابی جامع نسبت داده و صاحب «اعیان الشیعه» (ج10: ص287) نیز به این اشتباه دچار شده است. نام نگارنده و نام کتاب آشکارا در دیباچه یاد شده است. مؤلف سه تفسیر دارد یکی بسیط و دیگری وسیط و سوم وجیز که گویا کتاب حاضر تفسیر وجیز آن باشد زیرا تنها به بیان کلمات مشکله قرآن پرداخته است.درمقدمه کتاب تصریح کرده‌اند تألیف این کتاب در بین تألیف کتاب بزرگ ایشان بوده و چون همت عمومی را قاصر از مطالعه واستفاده از آن کتاب مفصل دیده وجمعی هم خواهش تألیف تفسیر مختصری از ایشان کرده وبدان اصرار می‌کرده‌اند این تفسیر را که درحقیقت تبدیل کلمات مشکله قرآن است به الفاظ سهل و آسانی تا آنان که چندان فضیلتی ندارند از آن نیز بهره‌مند گردند تألیف و آیات را عموماً مطابق رأی ابن عباس یا آنان که در درجه و مقام ایشان اند تفسیر کرده است. آغاز: الحمدلله الکریم بالایه العظیم بکبریائه القادر فلا یمانع و القاهر فلا ینازع العزيز فلا يضام ... انجام: قوله الوسواس المعنى من شر الوسواس و من شر الناس كانه أمر أن يستعيذ من شر الجن و من شر الجن و من شر الناس، تم تفسير كلام الله تعالى بحمد الله و حسن توفيقه چاپ: مصر، درحاشیه التفسير المنير لمعالم التنزيل لمحمد بن عمر النووى، 1305ق. [معجم المؤلفين 26/7 و 406/13؛ فهرس المخطوطات المصورة 50/1؛ سعدالسعود ابن طاوس ص 222؛ السيد على آل طاوس ص 140؛ كشف الظنون 2002/2؛ الاوقاف العامة 79/1؛ كشاف الفهارس 274/4-276؛ دنا 1008/10-1009] شرح و حواشی: 1- الوجیز (ترجمه)