الواضحة فی تفسیر سورة الفاتحة

● الواضحة فی تفسیر سورة الفاتحة / تفسیر / فارسی al-wāḍiḥa fī tafsīr-i sūrat-il fātiḥa فراهی، معین الدین بن محمد، - 909؟ قمری farāhī, mo‘īn-od-dīn ebn-e mohammad(- 1504) تفسیر مفصلی است بر سوره فاتحه مشتمل بر بسیاری از لطایف عرفانی و اسرار و دقایق علمی و کشف حقایق مخفی (بنا به گفته مؤلف در سر آغاز کتاب) در یک مقدمه و پانزده مجلس دارای چند فصل: مقدمه در فضل سوره فاتحه و مجالس در تفسیر آیات و کلمات آن. مؤلف، در آغاز کتاب از پدرش محمد قاری یاد کرده و می‌گوید کتاب را به درخواست گروهی از دوستان تألیف کرده است. مطالب کتاب به فارسی و بعضی از مطالب آن به عربی نگاشته شده و به مناسبت اشعاری از بزرگان عرفا نیز می‌آورد. او این تفسیر را بعد از کتاب «الاربعین فی احادیث المرسلین» و «معارج النبوة»تألیف نموده و درآن از ابوعبدالله بونی و کتاب «الفایحة فی خواص الفاتحة»وی نقل می‌کند.مؤلف دو خطبه برای کتابش به عربی و فارسی انشاء نموده است. آغاز: «ربنا آتنا من لدنک رحمة و هیی لنا من امرنا رشداً الحمدلله الذی زین معارف عرایس المتحلین بتحلی دقایق العرفان بتيجان التحقيق بحقايق القرآن»؛ آغاز خطبه فارسی: «حمدی که نفحات اخلاص شعارش از نسمات اختصاص دثارش چون فوایح مشک از فربه نسیم سحر پیراسته باشد ... و کان العبد الضعيف المستنشق شمايم الروح و الريحانة من مهب اليقين اعنی المعین المسکین شرفه الله بالعز و التمكين» [الذریعه 12/25؛ نسخه‌های منزوی 67/1، ش 4582؛ گنج بخش 68/1؛ الفهرس الشامل للتراث العربی الاسلامی 519/1] شروح و حواشی: 1- ملتقطات از تفسیر معین