النية و ذم الوسواس

● النية و ذم الوسواس / فقه / عربی an-nīyya wa ḏam-ul waswās ابن ابی جمهور، محمد بن علی، 838؟ - 906 ؟ قمری ebn-e abī-jomhūr, mohammad ebn-e ‘alī (1435 - 1501) تاریخ تألیف: 12 ذیحجه 889ق وی در یک بحث کوتاه، شخص وسواس راکه در نیت عبادی خود دچار اضطراب و نااستواری می‌شود سخت مورد نکوهش قرارداده و گفته است: «ان الفاعل لذلک فی ظلمات الجهل مرتبک و عن سبیل النور مبعد لان النية امر قلبی ارادی لایتوقف علی تحصیل امر خارجی بل یحصل بقصد جزئی و حکم العبادات حکم سایر الأفعال الواقعة عن القصد الجزئی و العبادة فعل جزئی انما یحتاج الی قصد جزئی ...». آنگاه می‌نویسد: چنین فردی از ثواب کارهای بسیار باز می‌ماند واعمال او از روی صفا و نیت صادقه واقع نمی‌شود گویی که او حکم حضرت باری راباور ندارد و در هنگام قیام به عبادت نسبت به آن خشمگین و بی‌رغبت است او پیوسته خود را تنها به آن مشغول داشته و از دیگر عبادات که دارای پاداش عظیم اند بی‌بهره ساخته است. آغاز: الحمدلله الذی شرف نوع الانسان بالعقل و آلة الخطاب و اقدره علی دفع الخطا و ملازمة الصواب طهر قلوب اولیائه بصفاء نورانیته و قدسه ... انجام: و نزل هذا الحجاب و قفل هذا الباب لتکون داخلاً فی زمرة أولی الألباب و العالمین بالحق و مناهج الصواب و الحمدلله وحده و الصلاة علی سیدنا محمد و آله و صحبه و سلم.