نكت النهاية

● نكت النهاية = حل مشكلات النهاية = النهاية و نكتها / فقه / عربی nukat-un nihāya = ḥall-u muškilāt-in nihāya = an-nihāya wa nukatuhā محقق حلی، جعفر بن حسن، 602 - 676 قمری moḥaqqeq-e ḥellī, ja‘far ebn-e ḥasan (1206 - 1278) وابسته به: النهاية في مجرد الفقه و الفتاوى؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن (385-460ق) تعلیقاتی است استدلالی باعناوین «قوله» برنهایه شیخ طوسی. چون مسائل این کتاب برای گروهی ازفضلا مشکل و پیچیده بود از محقق (ره) درخواست کردند تابه توضیح و حل مشکلات آن بپردازد نامبرده نیز به تحریر آن همت گمارده و درهرمورد پس از ذکر بخشی ازمتن به روش سؤال و جواب به شرح معضلات و تفسیر مسائل آن پرداخته است. (براتعلی غلامی مقدم) آغاز: الحمدلله القديم فلا مقارن لوجوه الكريم ... و بعد فان جماعة من ذوى الفطانة و الهداية استشكل كل منهم مسائل من كتاب النهاية والتمسوا ابانتها بالقول المقتصر او بالدليل المختصر فاجبتهم الى ذلك. انجام: اما ان يطرد الحكم على ظاهر الواقعة فلا ثم انا بعد ذلك نحمدالله على التوفيق لاصابة التحقيق و نسئله ان ياجرنا على ما كتبناه و ان يغفر زللنا عند لقاه ان شاء الله تعالى چاپ: مشار عربی، ص967؛ تهران، سنگی، بی ناشر، 1276ق.، رحلی، (ضمن الجوامع الفقهية)، 98ص [الذریعه 75/7 «حل مشکلات النهایة»، همانجا 110/14 «شرح نکت النهایة» همانجا 306/24 «نکت النهاية»؛ مقدمه‌ای بر فقه شیعه ص 106؛ دنا 809/10-810]