النقض فی تحریم جرالنفع بالقرض

● النقض فی تحریم جرالنفع بالقرض / فقه / عربی an-naqd fī taḥrīm-i jarr-in naf‘ bi-l-qarḍ رکن الدین جرجانی، محمد بن علی، ق8قمری rokn-od-dīn-e jorjānī, mohammad ebn-e ‘alī (- 14c) تاریخ تألیف: آخر جمادی الثانی 705ق مؤلف در مقدمه این رساله می‌نویسد: «... أردت أن أنظر فی المسئلة التی تفرد بها الإمامیة و عمل بها الخاصة منهم و العامیة و هی الإقراض منضماً إلى بیع الشیء بأکثر من قیمته و أرجح تحریمه بالدلائل الواضحة علی إباحته فعامت عن ذلک عوائق الأیام و مماطلات الأزمنة و الأعوام حتی وقفت علی کلام شیخنا الإمام المعظم مفید علماء العرب و العجم، افضل المتقدمین و المتأخرین، وارث الأنبیاء و المرسلین، جمال الملة و الحق و الدین، أبی منصور الحسن بن یوسف فیه إباحته علی تحریمه و حظره بدلائل خمسة و عشرین منقولة و محصلة بفکره فأمعنت النظر فی تلک الوجوه و الدلالات، وجدتها ضعیفة من قبیل المصادرات و المغالطات، فأرهفت عزمی حینئذ لأثبت أجوبتها و أردف وجوه التحریم بقدر القوة و طاقتها مستعیناً بالله عز اسمه واهب التوفیق و الهادی إلى طرق الحق بالتحقیق». همچنان که درمقدمه آمده، نقد و بررسی یکی از فروعات فقهی است که بیشتر ناظر به دیدگاه علامه حلی در کتاب مختلف الشیعة است که در مسأله مذکور اباحه را بر تحریم ترجیح داده است. مؤلف در این رساله از نظر پیشین خود که تحریم مسأله است، دفاع می‌نماید و نظر علامه حلی را مبتنی بر مصادره به مطلوب و یا مغالطه ارزیابی می‌نماید. گفتنی است که در هیچ یک از مصادر و فهرست‌های موجود، سخنی از این رساله به میان نیامده است. [طبقات أعلام الشیعة (قرن 8) 194؛ اعیان الشیعة 435/9]