نشأة القدس

● نشأة القدس /عرفان و تصوف / فارسی naša't-ol qodos هروی، مصطفی بن محمد ابراهیم، ق13 قمری heravī,mostafā ebn-e mohammad ebrāhīm(- 19c) تاریخ تألیف: 1223ق در حالات و کمالات شیخ سعدالدین احمد کابلی (-1225ق)، به روزگار شاهی شجاع الملک درانی، در چهار «نشأه» به نام «نشأة القدس» به نثر آمیخته به نظم ساخته است: نشأة 1. در سبب و اسامی و شمار فرزندان و نوادگان و شمه‌ای از شمایل و خصایل و تاریخ و زایش ایشان؛ 2. مبادی حال مجذوبی و کلمات شطحیه آن حضرت؛ 3. سفر حرمین و ملاقات صاحب دولتان، سکر و صحو ایشان؛ 4. روش سلوک ظاهر و برخی از سخنان ایشان. آغاز: الحمدلله الذی اصطفی آدم فی الازل قبل کونه بفضله ... نظم: حمدی که خداست هم خود محمود / اندر خور قدس حضرت ذاتش بود ... اما بعد، می گوید: ... مصطفی بن مرحوم محمد ابراهیم هروی ... و این رساله را نشأة القدس نام نهاد چاپ: گزیده این کتاب به نام «یک مرد بزرگ» به اهتمام ابراهیم خلیل در کابل چاپ شده است. [مشترک پاکستان 992/11(3نسخه)؛ فهرستواره 2324/3(نشاة القدس)]