ناصریه در اصول عقاید یقینیه ایمانیه

● ناصریه در اصول عقاید یقینیه ایمانیه / کلام و اعتقادات / فارسی nāserīye dar osūl-e 'aqāyed-e yaqīnīye-ye īmānīye قلیچی، محمد اسماعیل بن حسن، ق13 قمری qelīčī, mohammad esmā'īl ebn-e hasan(- 19c) اهدا به: ناصرالدین شاه (1264-1313ق) تاریخ تألیف: 1294ق؛ محل تألیف: تهران در مبدأ و اثبات واجب الوجود و معاد و آخرین سیر بشر بیشتر به ادله نقلیه استفاده شده از کتاب مجید و احادیث حضرات معصومین علیهم السلام که طریقه صدیقین نامیده شده و بعضی گفته‌های عرفا و صوفیان مشهور با رد و ایراد درباره گفته‌های فیلسوفان که فقط به ادله عقلیه می‌پردازد تقدیم شده به ناصر الدین شاه قاجار با تجلیل از مستشار الملک خراسان. در دو «فن» دارای مقاصد مشتمل بر ابواب و مراحل و فصول می‌باشد بدین تفصیل: فن 1. در اثبات مبدا: دارای پنج مقصد: مقصد 1) اثبات واجب الوجود تعالی، 2) بیان صفات واجب الوجود، 3) اثبات افعال باریتعالی، 4) اثبات نبوت مطلقه، 5) بیان خلافت؛ فن 2. در معاد است، دارای فصول: حقیقت معاد، معاد جسمانی،اقوال فلاسفه و متکلمین در معاد، معنی صور و صراط و میزان، ابواب جنت و نار، معنی قیام قیامت. (احمد حسینی اشکوری) آغاز: نحمدک یا من لا هو الا هو و نقدسک یا من لا یعلم ما هو الا هو تو حدت بالدیمومية السرمدية ... اما بعد مخفی نماناد بر ارباب دانش و بینش که اجل ذخایر و سعادات و افضل وسایل بفوز اقصی الدرجات و اعلی الخیرات تکمیل قوه نظریه انسانیست انجام: و الحمدلله للتوفیق علی الاتمام و جعله ذخراً لنا الى يوم القيام بنبينا محمد و آله علیهم السلام [فهرستواره منزوی 1009/8 و 326/9]