منجد المقرئین و مرشد الطالبین

● منجد المقرئین و مرشد الطالبین / قرائت / عربی munjid-ul muqri’īn wa muršid-uṭṭālibīn ابن جزری، محمد بن محمد، 751 - 833 ؟ قمری ebn-e jazarī, mohammad ebn-e mohammad (1351 - 1430) در هفت «باب» است: 1. القراءة و القارى؛ 2. قراءت به تواتر رسیده؛ 3. قرائت‌های ده گانه؛ 4. در شمارش قاریان بزرگ که شانزده تن را یاد می‌کند؛ 5. داستان‌ها که درباره ایشان شنیده‌ام؛ 6. نسبت قاریان هفت و ده گانه؛ 7. نظر کسانی که به هفت قراءت بسنده کرده‌اند. در باب چهارم از طبقات القراء شمس الدین ذهبی محمد (673-748ق) نقل می‌کند، و به «طبقات القراء» تألیف خود که شاید همان «النهایة یا غایة النهایة» باشد حوالت می‌دهد. پس از این، داستانی در شش سطر است که با «قال المؤلف» شروع می‌شود. او می‌گوید پس از آن‌که این تألیف را به پایان رسانیدم در میان خواب و بیداری به من الهام شد: این‌که تو تواتر برخی قرائت‌های قرآن را نفی کردی درباره منطقه خودت می‌باشد و ممکن است همان قرائت در هند یا ختا و شرق دور به تواتر رسیده باشد و به من دستور داده شد که این را به پایان کتاب بیفزایم و این شگفت‌آور است. (علینقی منزوی) آغاز: قال الشیخ الامام المجتهد ... اما بعد حمدالله الذی خلقنا علی السنته نعتقد العشرة والصلوة علی خیر الخلق محمد وآله وصحبه الكرام البررة فهذا منجد المقرئین ومرشد الطالبین قال ابو القاسم الهذلی چاپ: قاهره، مكتبة القدسی، 83ص، 1350ق؛ قاهره، محقق: عبدالحی الفرماوی، مكتبة جمهورية مصر، 296ص، 1977م.