مناجات

● مناجات / دعا / فارسی monājāt یزدی، عبدالخالق بن عبدالرحیم، 1206 - 1268 قمری yazdī, ‘abd-ol-xāleq ebn-e ‘abd-or-rahīm (1792 - 1852) به امر: آصف الدوله کتاب مشتمل است بر ادعیه، مناجات و زیارات مختلفه، بدین ترتیب: مناجات ده گانه: 1) در طریقه بعضی از سیرت‌های موحدین، 2) در تفکر کردن احوال دنیا و فنای آن، 3) در طریقه محاسبه نفس، 4) در استغفار از بدی‌ها، 5) در واگذاشتن امور است به خداوند، 6) در خواستن حوایج از خداوند، 7) مناسب وقت سحر و پس از نماز شب، 8) در خوشحالی قبول توبه، 9) در طریقه پناه بردن بدرگاه پروردگار، 10) در پناه بردن به انوار محمد و اله الطاهرین؛ مناجات مصدر است به: آیه شریفه «تلک عشره کامله»؛ ادعیه « کمیل، شب عرفه، سمات، مناجات علوی (ع)، نماز اول ماه، اعمال لیالی قدر، زیارت ششم حضرت امیر و عاشورا، دوازده امام خواجه نصیرالدین طوسی با اعتصام و اختتام آن». آغاز: حمد و سپاس مر خداوندیر‌ا سزاست که اسم مقدس او همه دردها را دواست. انجام: و حسبنا الله وحده و الصلوة و السلام علی خیر خلقه محمد و ال الطاهرین. [فهرستواره منزوی 983/8]