مقصود الحافظین

● مقصود الحافظین / تجوید / فارسی maqsūd-ol hāfezīn غیاث الدین بن کمال الدین qīyās-od-dīn ebn-e kamāl-od-dīn تاریخ تألیف: 993ق؛ محل تألیف: روستای «شیرکوت» از روستاهای «میانور» رساله مختصری است که به اشارت ابوالمظفر محمد کامران بهادر غازی در بلده لهانور در بیان قواعد و آداب قرائت قرآن بر اساس قرائت عاصم بن ابی النجود و دو راوی وی و ذکر برخی اختلافات آنان درچهارده «باب»: 1. بیان مخارج حروف؛ 2. صفات حروف؛ 3. بیان استعاذه؛ 4. بیان بسمله؛ 5. بیان نون ساکن و تنوین؛ 6. بیان ادغام متماثلین و متقاربین؛ 7. بیان تفخیم و ترقیق راءات؛ 8. بیان مد و قصر؛ 9. بیان هاء کنایه؛ 10. بیان وقف در آخر کلمه؛ 11. بیان محاسن قراءت؛ 12. بیان معایب قراءت؛ 13. بیان رسم خط و طریق وقف بر آن؛ 14. بیان اختلاف ابوبکر و حفص آغاز: همه ثناها و ستایشها مرحضرت غفوریرا که آمرزنده گناه بسیار است ... انجام: سورة الإخلاص کفواً بالهمزه ابوبکر و بالواو حفص، تمت