مجمع البحرین

● مجمع البحرین / عرفان و تصوف / فارسی majma‘-ol bahrayn عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر، 610 - 688 ؟ قمری ‘erāqī, ebrāhīm ebn-e bozorgmehr (1214 - 1290) فخرالدین ابراهیم عراقی چنان که در فهرست آمده است و گویا از دیدن نام علی عراقی که در پایان آمده است گمان برده‌اند که نامش علی است، نام کتاب در دیباچه و پایان آن هست، متن عرفانی است به نثر فارسی با نظم. آغاز: حمد بی حد و شکر بی عدد پروردگاری را که راجل و علا که جام جان سرمستان است را به شراب عرفان و ایقان مالامال گردانید انجام: ان ربی علی صراط مستقیم [فهرستواره منزوی 825/8]