لطائف الحكمة

● لطائف الحكمة / فلسفه / فارسی latā'ef-ol hekma سراج الدین ارموی، محمود بن ابی بکر، 594-682قمری serāj-od-dīn-e ormavī, mahmūd ebn-e abī-bakr (1198 - 1284) اهدا به: عزالدین کیکاووس بن کیخسرو سلجوقی تاریخ تألیف: 655ق این کتاب مشتمل بر دو «قسم» است: قسم اول در «علم و معرفت» که خود به هفت باب تقسیم می‌شود و در این ابواب به موضوع علم و انواع و فواید آن و اثبات وجود واجب و بحث در صفات او و حکمت در خلق موجودات و اثبات نبوت توجه شده و در حقیقت نوعی از مباحث کلامی و حکمی در آنها مورد تحقیق قرار گرفته است. در «قسم دوم» مؤلف به بعضی از مباحث سه‌گانه اخلاق (یعنی تهذیب نفس و تدبیر منزل و سیاست مدن) توجه کرده و به همین سبب آن را «حکمت عملی» خوانده است و توضیحاتی که درباره پادشاهی و شرایط آن و موضوع خلافت و اخلاق ملوک و آداب رعایا نسبت به آنان داده قابل‌توجه است در مطاوی مطالب حکمی و اخلاق مذکور بسیاری از امثال و اشعار و حکایات به‌عنوان شاهد به کار رفته است. شیوه نگارش سراج الدین، ساده و روان و از باب تفهیم مسائل علمی به زبان ساده قابل‌فهم شایان توجه است. (اردلان) آغاز: بسمله. حمد بی نهایت و ثناء بی طرف و غایت مرخدای را جل جلاله که آسمان رفیع بر کشیده قدرت اوست ... چاپ: به تصحیح آقای دکتر غلامحسین یوسفی در سال 1351 در تهران جزء انتشارات بنیاد فرهنگ به چاپ رسیده [الذریعه 314/18؛ فهرستواره منزوی 581/6]