گلشن مراد

● گلشن مراد / تاریخ ایران / فارسی golšan-e morād مستوفی، ابوالحسن بن محمد، - 1210 قمری mostowfī,ab-ol-hasan ebn-e mohammad(- 1796) اهدا به: علی مردان خان زند تاریخ تألیف: 6 شعبان 1201ق؛ محل تألیف: کاشان کتابی است تاریخی مشتمل بر یک «مقدمه» و سه «مقاله» که در آن رخدادهای خلال سال‌های 1167-1207ق (؟) گزارش شده است: مقدمه: در ذکر احوال کسانی که بعد از قتل نادرشاه به ادعای سلطنت ایران، ساحت مملکت را ویران کردند؛ مقاله 1. در ذکر نسب سعادت پیوند ... [کریم خان زند]؛ مقاله 2. در ذکر سلطنت نواب کامیاب ابوالفتح خان و نواب جهانبان علیمرادخان و باقی سلسله علیه زندیه؛ مقاله 3. در ذکر احوال فرمان فرمای عهد و مسند آرای عصر. مؤلف علاوه بر دبیری، نقاشی ماهر و در شعر و شاعری نیز دستی داشته و اشعاری با عناوین «لمؤلفه» در این تاریخ گنجانده است. این کتاب از آن جهت که مؤلف فرزند معزالدین محمد حاکم قم و کاشان و خود از دبیران و منشیان دستگاه حکومتی بوده و از نزدیک در جریان رخدادهای مختلف بوده بسیار اهمیت دارد و می‌توان آن را از منابع مهم دوره زندیه به شمار آورد. در بخشی از این کتاب مؤلف شرح حال برخی از علما و شعراء از جمله ملا محمدباقر بهبهانی، ملامحمدمهدی نراقی، آذر بیگدلی و صباحی کاشانی را آورده و در شرح حال نراقی چنین آورده است: «تا حال تحریر که سنه مبارکه هزار و دویست و شش رسیده در قید حیات و به ارشاد خلایق مشغول می‌باشد». در پایان نسخه چاپی که به نسخه کتابخانه ملی ملک مستند است آمده است: «چون والد حقیر بعد از وفات ... خلد آشیان به رحمت ایزدی پیوسته بود بقیه را کمترین محمدباقر به سعی و دستیاری محمدعلیخان شیرازی ...» که نسخه مرعشی که از روی خط مؤلف استنساخ گردیده فاقد این مطلب می‌باشد. آغاز: گلشن مراد سلاطین کامکار را خرمی و طراوت حصول به آبیاری ستایش مالک الملک ذوالجلالی است ... [الذریعة 229/18؛ دیباچه مجمل التواریخ ص 33؛ مرآت قاسان 319؛ نسخه‌های منزوی 4375؛ مجله ادبیات تهران 91 و 353/92 تا 359؛ فهرستواره منزوی 1060/2]