قواعد الفقهية

● قواعد الفقهية / فقه / عربی qawā‘id-ul fiqhīya کاشف الغطاء، جعفر بن خضر، 1154 - 1228 قمری kāšef-ol-qetā’, ja‘far ebn-e xezr (1742 - 1813) خاتمه کتابی فقهی است. دراین خاتمه قواعد فقهی که درابواب فقه کاربرد زیادی دارند عنوان شده، وموارد جریان هر قاعده ومحدوده آن با استدلال، معین گردیده است. شامل قاعده: احسان، ید، غرر، تحریر و تحلیل کلام، اعتداء، ضمان، شرط، ولایت امام، فعل نایب، ما یغتفر فیه، نقل، لا ضرر، حرج، اذن درترک واجب، حکم حرام،مقدمات اختیاری. آغاز: بسمله خاتمة فی بقیة قواعد کثیرة الاحتیاج الیها فی الاستدلال ذکرت فی کلامهم بالعارض وکان الاحرى ان یذکر بالاستقلال وهی کثیرة لکنها تقتصر على المهم