القصيدة المذهبة

● القصيدة المذهبة / فضایل و مناقب، شعر / عربی al-qaṣīdat-ul muḏahhaba سید حمیری، اسماعیل بن محمد، 105 - 173 قمری seyyed-e hemyarī, esmāʻīl ebn-e mohammad (724 - 790) قصیده بائیه نیکویی است حدود 117 بیت در مدح امیرمؤمنان حضرت علی بن ابیطالب. این قصیده از نظر ترکیب، محتوی و نفاست به «مذهبه» یا «ذهبیه» مشهور شده یا به جهت این بیت: «فثنی الاعنة نحو و عث فاجتلى ×× ملساء يبرق كاللجين المذهب». چاپ: دیوان حمیری با تحقیق و شرح شاکر هادی شکر در بیروت به چاپ رسیده و این قصیده در صفحه 83-114 آن آمده است. آغاز: هلا وقفت على المكان المعشب ×× بين الطويلع و اللوى من كبكب چاپ: لبنان، بیروت، دار ممكتبة الحياة، 1385ق، 574ص؛ هند، بمبئی، مطبع صفدری، 1297ق، با تصحیح و مقابله حبیب محمد قاهری، سنگی، وزیری، 80ص (در هامش دیوان لیلی و مجنون العامری) [تاریخ نگارشهای عربی، ج3، ص 613-615؛ معهد المخطوطات، فؤاد سید، ج1، ص510؛ معجم الآثار المخطوطة حول الامام على بن ابى طالب، ص 551]