علم امام

● علم امام = رساله علمیه = علم المحجة / کلام و اعتقادات / فارسی 'elm-e emām = r.-ye 'elmīye = 'elm-ol mahajje بهبهانی، عبدالله بن محمد، - 1325 ؟ قمری behbahānī, 'abd-ol-lāh ebn-e mohammad (- 1907) اهداء به: نظام الدوله تاریخ تألیف 1314ق رساله‌ای درباره علم امام علیه السلام و این‌که حضوری یا حصولی است. اول در پاسخ میرزا اسحاق پیشکار به اجمال موضوع را نگاشته بود و پس از آن در این رساله به تفصیل آن پرداخته است؛ در آغاز رساله مراتب علم و پس از آن به موضوع بر پایه اعتقادات شیخیه می‌پردازد. مشتمل بر یک «مقدمه» و چهار «فصل»: مقدمه: در بیان معنی غلو؛ فصل 1. علم ذاتی و فعلی؛ 2. علم امکانی و تکوینی؛ 3. معنی علم حضوری و حصولی؛ 4. بیان مقامات نورانیه ائمه. آغاز: حمدله. صلاة ... و لعنة الله على اعدائهم ... اما بعد، چنین گوید بنده خاکی و اسیر فانی، عبدالله بن محمد البهبهانی، از قراری که مذکور شد سرکار ... میرزا اسحاق ... انجام: چرا که توجه می‌کنند و به خاطر ایشان بالهام می‌رسد و صلى الله على محمد و آله الطاهرين. [دنا 588/7 (4 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 199/6 و 447/9]