عزت نگار در ستایش علماء درایت نثار

● عزت نگار در ستایش علماء درایت نثار = عبرت نگار / اخلاق / فارسی ‘ezzat-negār dar setāyeš-e ‘olamā’-e derāyat-nesār = ‘ebrat-negār علم الهدی، محمد بن محسن، 1039 - 1115 قمری ‘alam-ol-hodā, mohammad ebn-e mohsen (1630- 1704) تاریخ تألیف: 6 ذیحجه 1100ق؛ محل تألیف: قمصر کاشان رساله‌ای است کوتاه در فضایل علم دین و ستایش علمای دین در چندین «فصل». در آغاز نسخه مرعشی عنوان کتاب به خط نصیرالدین سلیمان بن محمد علم الهدی «عزت‌نگار» آمده، لیکن در متن رساله با خط اصل، به عنوان «عبرت‌نگار» آمده است. مرحوم آیة الله مرعشی نجفی نیز در مقدمه خود بر کتاب «معادن الحکمة»، این دو کتاب را تفکیک نموده و معتقدند که «عبرت‌نگار» در مواعظ است و «عزت‌نگار» در ستایش علم و علما می‌باشد. (سید محمود مرعشی) آغاز: سپاس حق شناس نیازمند قبول درگاه پروردگار آشکار و نهان است که در آفرینش جهان...و بعد، چون فریقی از تن پروران تیره روان انجام: فانها من اوثق العری، ان فی ذلك لآیات لاولی النهى و السلام على من اتبع الهدى...فاتاهم الله ثواب الدنيا و حسن ثواب الآخرة و الله يحب المحسنین [اعیان الشیعة 46/10؛ ریحانة الادب 190/4؛ هدية ذوی الفضل و النهى بترجمة المولى محمد علم الهدى یا مقدمه معادن الحکمة، چاپ دوم از انتشارات جامعه مدرسین قم، 81/1]