عروة النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح

● عروة النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح / دعا / فارسی ‘orvat-on najāh fī tarjomat-i meftāh-el falāh شعیبی گیلانی، محمد شریف بن احمد، - 1087 قمری šo‘aybī gīlānī, mohammad šarīf ebn-e ahmad (- 1677) وابسته به: مفتاح الفلاح = مفتاح الفلاح فی عمل الیوم و اللیلة شیخ بهائی، محمد بن حسین (953-1030) اهدا به: شاه سلیمان صفوی (1077-1105ق) ترجمه نیکویی است با انشایی ادبی رسا، از کتاب «مفتاح الفلاح» شیخ بهاء الدین عاملی که به دستور زبدة الخوانین آقا خان ثانی انجام شده است. نویسنده می‌گوید: زمانی که شیخ بهائی مشغول نگارش کتاب مفتاح الفلاح در ادعیه و اذکار و مسائل دینی بود مرد دینداری حضرت پیغمبر را به خواب دید و از آن حضرت پرسید که به چه کار پردازم و چه چیز ورد خود سازم که شایسته قبول باشد، آن حضرت فرمود مراعات اعمالی کن که در مفتاح الفلاح آمده. مرد چون از خواب برخاست نزد فقیهی معنون رفت و داستان خواب دوشینه خود را گفت آن فقیه بزرگ گفت من تا کنون چنین کتابی را ندیده‌ام، بعد فاضل مزبور شیخ بهائی را ملاقات کرد و نام آن کتاب را به او گفت شیخ بهائی با خوشحالی گفت چنین کتابی در حال تدوین است و من بنده مدون آنم. این کتاب پس از تدوین چون به زبان عربی بود من (= محمد شریف بن احمد) به ترجمه اکثر مطالب آن دست یازیدم و در آن ترجمه ادعیه و اذکار را نیز به فارسی باز گردانیدم تا نفع کارم عام شود. این کتاب مانند اصل مشتمل بر شش «باب» و یک «خاتمه» می‌باشد. آغاز: ستایش بسیار مر داوری را که زبان خواهش نیازمندان را کلید در کامروائی ساخت که ادعونی استجب لکم انجام: و صرصر وهم و گمان بیکبار خاموش شود کما تعیشون تموتون و کما تموتون تبعثون و کما تبعثون تحشرون [الذریعه 249/15؛ فهرستواره منزوی 653/7]