طلاق الغائب

● طلاق الغائب / فقه / عربی talāq-ul gā'ib محقق کرکی، علی بن حسین، 890 - 940 قمری mohaqqeq-e karakī, ‘alī ebn-e hoseyn (1486 - 1534) اگر شخصی که مسافر است و بخواهد زن خود را طلاق دهد چند مدت می‌باید از غیبتش گذشته باشد تا بتواند طلاق دهد. ایشان در مورد طلاق شخص غایب پس از ذکر اقوال فقها بحث را در سه «مسأله» طرح می‌نماید: 1. هرگاه غایبی همسرش را که در ماه یک بار عادت (رگل) می‌شود پس از انقضای مدت طلاق دهد و بعد خلاف آن ثابت گردد طلاق او باطل است چون شرط صحت که طهارت رحم است حاصل نشده و زوجیت به قوت خود باقی است؛ 2. اگر زوج در پاکی زوجه بدون همبستر شدن با او، ازخانه خارج شود انتظار پایان مدت لازم نیست و هر موقع بخواهد طلاق او صحیح است؛ 3. اگر مدت لازم را که یک ماه است صبر نماید و بعد کسی که خبرش شرعاً معتبر است به عادت شدن زوجه خبر دهد طلاق صحیح نیست چون مستفاد از ظاهر اخبار این است که علم این گمان به طهارت رحم (نبودن آثار حمل) شرط صحت وقوع طلاق است. (غلامی مقدم) آغاز: الحمدلله ... اختلف کلام الاصحاب فی ان الغائب اذا أراد أن يطلق زوجته و قد خرج عنها فی طهر. انجام: و ليس يظهر فی عبارة احد من المعتبرين التصريح بالجواز مع العلم بالحيض. چاپ: این رساله ضمن «رسائل المحقق الکرکی»، ج 2، ص 207-215 به چاپ رسیده است [الذریعة 176/15رقم 1178؛ دنا 364/7 (14 نسخه)]