طلاق الحائض الحاضر زوجها و تحریمه

● طلاق الحائض الحاضر زوجها و تحریمه = طلاق الحائض و الغائب = تحریم طلاق الحائض الحامل = طلاق الغائب عن زوجته / فقه / عربی ṭalāq-ul ḥā’iḍ al-ḥāḍir-i zawj-u-hā wa taḥrīmah شهید ثانی، زین الدین بن علی، 911 - 965 قمری šahīd-e sānī, zayn-od-dīn ebn-e ‘alī (1506 - 1558) تاریخ تألیف: 962ق تمام فقهای شیعی و سنی در حرمت طلاق حائض اتفاق نظر دارند مشروط بر این که زوج هنگام طلاق حضور داشته و قبلاً با وی همبستر شده باشد. همچنین فقهای امامیه بالاتفاق طلاق را در طهر مواقعه باطل دانسته‌اند. اما اگر شوهر غایب باشد و برای او اطلاع از وضع همسر مقدور نباشد برخی گویند طلاق صحیح است چه زن طاهر باشد یا حائض و برخی دیگر جواز را مشروط به گذشت زمان کرده‌اند که این مدت از یک تاشش ماه ذکر شده است. شهید (ره) اقوال و ادله هر یک را مورد بررسی قرار داده و به ایراد یا تأیید آنها پرداخته و منشأ اختلاف را اختلاف اخبار دانسته است. آغاز: بسمله، الحمدلله حق حمده ... اما بعد اتفق العلماء كافة فضلا عن اصحابنا على تحريم طلاق الحايض الحامل الحاضر زوجها عندها المدخول بها و اجمع اصحابنا على بطلانه و انه لابد لصحة طلاقها من كونها طاهراً طهراً لم يقربها فيه بجماع سواء فى ذلك الطهر المتعقب لاول حيضه بعد المواقعة و غيره فلو طهرت ثانياً ثم حاضت لم يصح طلاقها حالته لان الشرط مركب من امرين احدهما كونها طاهرا من الحيض و ما فى معناه و هو النفاس و الاخر اوضحناها فتدبر ... انجام: هذا ما اقتضى الحال ذكره من بحث هذه المسألة و الله الموفق لصوب الصواب و اليه المرجع و المآب و الحمدلله على كل حال ... چاپ: در ضمن رسائل الشهيد، قم، 1379ش از سوی رضا مختاری؛ ایران، سنگی، 1313، خشتی، 23ص [دنا 363/7- 364 (23 نسخه)؛ الذريعة 176/15؛ ريحانة الادب 280/3؛ رياض العلماء: 365/2؛ مكتبة اميرالمؤمنين 563/2 و 276/4]