ضرام السقط فی شرح السقط

● ضرام السقط فی شرح السقط / ادبیات / عربی ḍirām-us saqṭ fī š.-is saqṭ خوارزمی، قاسم بن حسین، 555 - 617 قمری xārazmī, qāsem ebn-e hoseyn (1161 - 1221) وابسته به: سقط الزند = دیوان ابوالعلاء؛ ابوالعلاء معری، احمد بن عبدالله (363-449) تاریخ تألیف: 587ق این کتاب شرحی است بر «سقط الزند» ابی العلاء احمد بن عبدالله معری. متن دارای سه هزار بیت بوده است و شروح بسیاری دارد که از آن جمله شرح حاضر است. احمد بن عبد الله بن سلیمان بن داود بن مطهر بن زیاد ملقب به ابوالعلاء یکی از حکیمان زمان و شاعران بنام عربان است. او مردی بدبین بود و بر اثر نابینایی با چشم دیگری به جهان می‌نگریست و در اشعار خود با نیش‌ها و طنزها جهان و جهانیان را توبیخ می‌کرد. دیوان «سقط الزند» او مشهور است و خواننده بی‌شمار دارد. شارح این دیوان را از برهان الدین ابوالمظفر ناصر بن ابی المکارم معروف به ابن مطرزی شنیده و او از شهاب الدین ابوالمکارم عبدالـسید بن علی مطرزی و او از شیخ الرئیس ابوالمکارم ابهری و او از ابوالعلاء شنیده است. مقدمه این دیوان در شرح حال ابوالعلاء می‌باشد. آغاز: علیکم بحمد الله فانه يسوقکم الى التوفیق و یعلق اما لکم بذیول التحقیق چاپ: تبریز، چاپ سنگی، 1276ق؛ هند، دار الطباعة السلطانية، چاپ سنگی، 373ص، 1276ق. [کشف الظنون 993/2؛ دنا 247/7؛ مشار 597؛ معجم المؤلفین 98/8]