شرح اللهوف علی قتلی الطفوف

● شرح اللهوف علی قتلی الطفوف / مقتل / عربی š.ul-luhūf ‘alā qatl-aṭ-ṭufūf وابسته به: اللهوف علی قتلی الطفوف = لهوف؛ ابن طاوس، علی بن موسی (589-664) تاریخ تألیف: 1018ق شرح مفصلی است بر «اللهوف فی قتلی الطفوف» ابن طاووس. قسمت اعظم این شرح از آغاز افتادگی دارد. بخش موجود در این نسخه، بخشی از شرح مسلک دوم و تمام مسلک سوم است. شارح در پایان خاتمه مفصلی در پنج مجلس آورده که به اندازه خود شرح است. عنوان مجالس خاتمه چنین است: 1. فی رجعة الحسین فی زمن المهدی و انتقامه من قتلته و استیصال ذرية ظلمته؛ 2. فيما عجل الله تعالی و خذلته بعید شادته من العذاب؛ 3. في نبذة من احوال المختار و ما قتل الله علی یدیه من الاشرار؛ 4. فی نبذة مهاجری من جور الخلفاء على مرقد سيد الشهداء؛ 5. فی نوادر الکتاب و فوائد لاهل الکتاب و فضایح اهل الزيغ و الارتیاب و فيه اثنی عشرة فائدة. شارح اغلب از علامه مجلسی با عنوان «الفاضل المتبحر» نقل می‌کند. همچنین از تفسیر صافی فیض کاشانی و حواشی ملا خلیل بر اصول کافی نقل می‌کند. در پایان چند قصیده در مراثی آورده که یکی از قصاید را از قوام الدین محمد حسینی قزوینی در حال حیات وی نقل نموده است. شارح در پایان کتاب می‌گوید که قبل از این شرح لهوف را نگاشته بودم و بعد از آن به بحار الانوار و منتخب المراثی برخورد نمودم و فوائدی را از آن دو کتاب بر شرح اضافه نمودم که نسخه حاضر همان تحریر دوم است که مکرر از بحار در آن نقل می‌کند.