شرح رباعی «دی بر سر گور ذله غارت کردم»

● شرح رباعی «دی بر سر گور ذله غارت کردم» / عرفان و تصوف، ادبیات / فارسی š.-e robā‘ī-ye «dī bar sar gūr zalla qārat kardam» لاهیجی، محمد بن یحیی، 840 - 912 قمری lāhījī, mohammad ebn-e yahyā (1437 - 1507) شرح مختصر است بر دوبیت شعر: «دی بر سر گور زله غارت کردم ×× مر پا کانرا جنب زیارت کردم / کفاره آنکه روزه خوردم رمضان ×× در عید نماز بی طهارت کردم». آغاز: هو الحق المبين. دی بر سر گور زله غارت کردم ×× مر پا کان را جنب زیارت کردم / کفارت آنکه روزه خوردم رمضان ×× در عید نماز بی طهارت کردم، گو عبارت از بدن انسان است که روح در و مستتر و پنهان است و زله عبارت از قوای نفسانی است ... [نسخه‌های منزوی 1235/2؛ دنا 728/6 (10 نسخه)؛ الذریعه 281/3؛ فهرستواره منزوی 562/7]