شرح دوازده امام

● شرح دوازده امام / عرفان و تصوف / فارسی š.-e davāzdah emām گلپایگانی، اسدالله بن محمود، 1303 - 1366 قمری golpāygānī, asad-ol-lāh ebn-e mahmūd (1886 - 1947) وابسته به دوازده امام = مناقب = صلواتیه = التحية الاثنى عشرية = درود = الصلوات و التحیات؛ ابن عربی محمد بن علی (560- 638) به درخواست: سید خلیل خان عرب شاهی خلیفه سلطانی صفوی تاریخ تألیف: 4 جمادی الثانی 1329ق شرحی است بر «دوازده امام» محیی الدین ابوبکر محمد بن علی بن محمد طائی. مؤلف این کتاب را به درخواست ناظم مدرسه مبارکه نیر اعظم جناب آقای آقا میرزا سید خلیل خان عرب شاهی خلیفه سلطانی صفوی که خواسته کتابی نوشته شود که سبک و مسلک این مدرسه معلوم شود و بهتر از دوازده امام محیی الدین نیافته، بر عهده گرفته تا آن را شرح کرده و اجمالی از شرح حال مؤلف و اجمالی از تواریخ ائمه علیهم السلام را نیز بیافزاید. مؤلف معتقد است محیی الدین از اجله علماء ظاهر و باطن بوده، در ظاهر به مسلک اهل سنت و در باطن از اثنا عشریان با ایمان و عرفای سترگ بوده است.