شرح اصطلاحات دیوان حافظ

● شرح اصطلاحات دیوان حافظ = اشارات دیوان حافظ / عرفان و تصوف / فارسی š.-e estelāhāt-e d.-e hāfez = ešārāt-e d.-e hāfez وابسته به: دیوان حافظ شیرازی؛ حافظ شیرازی، شمس الدین محمد (-792) رساله‌ای کوتاه در بیان اصطلاحات عرفانی دیوان حافظ شیرازی است که به روش عرفانی قادریه تحریر شده است در اسرار لسان الغیب، مقدمه در اسامی عشق و عاشق و معشوق، فصل توسط اسامی آلات طرف عشرت، خاتمه در اسامی احوال عاشق و معشوق. سرآغاز آن با رشف الالفاظ حسین بن احمد خالدی شبیه است ولی انجام آن متفاوت است. آغاز: حمد و سپاس خدای را جل جلاله که در معانی در صورت بیان عیان می‌کند و طراز حقایق را در پس پرده دقایق مجاز نهان.؛ انجام: آفتاب: فنای مطلق و وصلت را گویند؛ ماه تابان: تجلی جمال مهر و محبت را گویند و الله اعلم بالصواب.