زبدة السالکین و تنبیه السلاطین

● زبدة السالکین و تنبیه السلاطین = احوال علماء و امراء / عرفان و تصوف / فارسی zobdat-os sālekīn va tanbīh-os salātīn = ahvāl-e ‘olamā’ va omarā’ خواجگی کاسانی، احمد بن جلال الدین، - 949 قمری xājegī kāsānī, ahmad ebn-e jalāl-od-dīn (- 1543) با ستایش از انسان و علم و علما و حدیث «خیر الامراء من زار العلماء و شر العلما من زار الامراء» آغاز می‌شود. به امیران سفارش حال دانشمندان را می‌کند و حدیث «الناس علی دین ملوکهم» را یاد می‌کند. به نثر آمیخته به نظم و سربندهای «ای طالب» اندیشه‌های عرفانی اخلاقی خود را گزارش می‌نماید. این کتاب جز «تنبیه السلاطین» اوست. (احمد منزوی) آغاز: حمد پاک از جان پاک آن پاک را × کو خلافت داد مشتی خاک را ... و صد هزاران درود و تحیت مر محبوب ازل و ابد را که هژده هزار عالم ... انجام: مر صاحب دلی روزی برحمت × کند در حق درویشان دعایی [دانشنامه ادب فارسی آسیای مرکزی 55/1؛ دنا 1222/5؛ فهرستواره منزوی 481/6؛ نفیسی 400/1 «زبدة السالکین». «بیان احوال علما» و «تنبیه العلما» که نادرست به گونه 3 رساله جداگانه یاد کرده؛ مشترک پاکستان 2361/4 (2 نسخه)]