رمز و ایماء

● رمز و ایماء = اشارت نامه / شعر / فارسی ramz va īmā’ = ešārat nāma منیر لاهوری، منیر بن عبدالمجید، 1019 - 1054 قمری monīr-e lāhūrī, monīr ebn-e ‘abd-ol-majīd (1611 - 1645) تاریخ تألیف: 1051ق مثنوی ادبی-عرفانی است، که در 1051ق سروده است و خود بدان نام صریحی نداده است. در «مناجات» خود از خداوند می‌خواهد که توانایی «رمز و ایما» به او بدهد و جای دیگر می‌گوید: «نوشتم بس که وصف زلف و کاکل ×× قلم شد در کف من شاخ سنبل / چو کلکم این «اشارت نامه» بنوشت ×× به باغ صفحه تخم شعله را کشت». حدود 400 بیت است. با سربندهای: مناجات، نگار عشوه ساز، وصف می، شب سیاه خطاب به معشوق، انتظار یار ... وصف زلف و کاکل. آغاز: الهی بهر درس «رمز و ایما» ×× زبان چشم ما را ساز گویا [مشترک پاکستان 843/7؛ اعلام 2375/3؛ روز روشن، 774؛ تذکره شعرای کشمیر 1464/3-1546، 1476 «رمز و ایما»؛ نوشاهی، کراچی، انجمن 145 «اشارت نامه»]