الرسالة النصيرية الى عين الزمان الجيلى

● الرسالة النصيرية الى عين الزمان الجيلى / فلسفه / عربی ar-r.-un naṣīrīya ilā ‘ayn-iz-zamān al-jīlī نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597 - 672 قمری naṣīr-od-dīn-e tūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274) نامه گزیده‌ای است، حاوی سه پرسش فلسفی، از سوی خواجه نصیر طوسی، به عین الزمان جیلی (گیلی). خواجه طوسی از شیخ علامه جمال الدین عین الزمان جیلی سه پرسش کرد یکی این که چیزی که امکانش را حاملی نیست باید قدیم باشد و همیشگی و این قانون با حدوث نفس نمی‌سازد، همین پرسش را طوسی از خسروشاهی نیز کرده بود و در اینجا کوتاه تر است. دیگر این که ادراک چیست، سوم از «توحید اسقاط اضافات است» چه می‌خواهند و مراد از این اضافات چیست؟ و بدون این که ذات اقتضای آن را داشته باشد این اضافات چگونه حاصل می‌شود؟ خواجه در اینجا بسیار از جیلی می‌ستاید و گویا او به خواجه پاسخ نداده است. آغاز: سلام علیکم و رحمة الله و برکاته تحیة مشاهد معاین بالبصیرة ... فهذه اسئولة قد تداولتها النظار ... الاول لما ثبت ... ان كل ما لا حامل لامكان وجوده و عدمه غير ذاته فانه بالضرورة اما ان يوجد دائما او لايوجد دائما ... السؤال الثانى: قد طول المتقدمون و المتأخرون فى تحقيق حقيقة الادراك و لن يرجع اكثر بياناتهم اياها بطائل ... السؤال الثالث: ما المراد من قول القائلين « التوحيد اسقاط الاضافات من الذات» و ما تلك الاضافات و من اين حصلت ان لم يقتضيها الذات ... انجام: و لسنا من ان يتم اجتماع الشمل بنيل حلاوة الوصل بآيسين و هو حسبنا و نعم المعين سبحان ربك رب العزة ... رب العالمين. چاپ: در اجوبة المسائل النصيرية (تهران، پژوهشگاه علوم انسانی: 1383)، به اهتمام عبدالله نورانی