راحة القلوب

● راحة القلوب = راحة الواعظین = منهاج الابرار = تنبیه الغافلین = سراج الابرار و منهاج الانوار / اخلاق / فارسی rāhat-ol qolūb = rāhat-ol vā‘ezīn = menhāj-ol abrār = tanbīh-ol qāfelīn = serāj-ol abrār va menhāj-ol anvār سنامی، مبارک بن فیض الله sanāmī, mobārak ebn-e feyz-ol-lāh نام مؤلف در منابع فیض الله سنامی، سنائی، شامی، مبارک بن فیض الله سنامی و ... ثبت شده است. رساله مفصلی است در اخلاق و اعتقادات که مؤلف به درخواست بزرگی در نوزده (برخی نسخه‌ها بیست) «باب» تألیف نموده: 1. بیان قیامت؛ 2. بیان خوف قیامت؛ 3. بیان صفت دوزخ؛ 4. بیان صفت بهشت؛ 5. بیان حق مادر و پدر؛ 6. بیان خوردن ربا و دادن ربا و گرفتن ربا؛ 7. بیان نماز گزاردن و زکات مال دادن؛ 8. بیان منع کردن از خمر و مناهی؛ 9. بیان فضیلت نمازگزاردن؛ 10. فضیلت قرآن خواندن؛ 11. فضیلت روزه ماه رمضان؛ 12. حق شوهر بر زن؛ 13. منع کردن از دروغ گفتن؛ 14. منع کردن از غیبت؛ 15. منع کردن حسد و عجب؛ 16. منع کردن از کبر و عجب؛ 17. بیان خلق نیکو و خشم فرو خوردن؛ 18. بیان نصیحت و حکایت؛ 19. بیان قصه ابوشحم فرزند عمر؛ 20. زشتی نوحه کردن بر مردگان. آغاز: الحمدلله رب العالمین و طوبی للفائزین ... اما بعد می گوید بنده ضعیف مبارک بن فیض سنامی که هیچ کاری بزرگتر از ایمان نیست زیرا که حیوة ابدی و دولت سرمدی ... انجام: و هیچ کس دستگیری نمی‌کند مگر رحمت حق تعالی الهی ما را و جمیع مسلمانان را از رحمت خویش ناامید مگردان آمین یا رب العالمین [نسخه‌های منزوی 1155/2؛ مشترک پاکستان 2343/4؛ دنا 529/5؛ فهرستواره منزوی 460/6 و 377/7]