راحة الارواح

● راحة الارواح / داستان / فارسی rāhat-ol arvāh همای مروزی، محمد صادق، ق13 قمری homā-ye marvazī, mohammad sādeq (- 19c) افسانه‌ای است درباره الغ سلطان پادشاه مشرق و فیروزشاه سلطان مغرب، مشتمل بر یک «افتتاح» و بیست و هشت «راحت» و یک «اختتام» که با نثری منشیانه آمیخته به اشعاری از خود و دیگران برای فتحعلی شاه قاجار نوشته تا در بستر راحت بر بالین او خوانده شود. مؤلف در سبب نگارش کتاب می‌گوید: «چون از قلت خواب وجود مبارک را بیم گزند بود و گزند وجود مبارک جهانیان را ناگوار و ناپسند طبع اقدس و خاطر مقدسش را به مشغول ساختن نفس و آسایش روح این پسند آمد که به ترتیب رساله به ذکر حکایات شگرف داده شود ... لاجرم خامه برداشتم و همت گماشتم و حکایتی چند نگاشتم.» آغاز: راحت ارواح و سرور قلوب دو ترانه ایست که نی خامه را در آهنگ ثنایش از دل بر آید. [دنا 527/5؛ فهرستواره منزوی 410/1]