حقیقت شرعیه و امر و نهی

● حقیقت شرعیه و امر و نهی / اصول فقه / عربی haqīqat-e šar‘īye va amr va nahy یکی از مباحث علم اصول فقه، مسأله حقیقت شرعیه و دیگری بحث امر و نهی است که به علت اهمیت این دو مبحث، استقلال در تدوین یافته و به صورت مستقل و مجزا از سایر مباحث، رساله‌های مستقلی درباره همین موضوع تحریر یافته، و تألیف یکی از شاگردان حجة الاسلام شفتی، سید محمد باقر بن محمد تقی موسوی گیلانی شفتی اصفهانی (- 1260ق) می‌باشد و در پنج برگ به آخر مبحث حقیقت شرعیه مانده آمده: «انتهی آخر کتابه روحی فداه المسمى بالزهرة البارقه.» در پشت صفحه بدرقه مؤلف نوشته: «حقیقة شرعیه و امر و نهی از مؤلفات حقیر در اوائل تحصیل است». مؤلف ابتدا ادله مثبتین را نقل می‌کند سپس دلایل نافین را می‌آورد و در آخر هم ثمره نزاع و نتیجه بحث را بیان می‌دارد. آغاز حقیقت شرعیه: بسمله فی الحقیقة الشرعیه و انها ثابتة ام لا؟ و قبل الخوض فیه لابد من معرفة امور ...؛ انجام رساله حقیقت شرعیه: المراد بالابتداء الابتدا لاضافی و لكنه لا يخلو عن اشكال آغاز رساله امر: باب الا و امر و النواهى اعلم انهم قد اختلفوا فی الامر باعتباره معناه المعروف و هو القول ...؛ انجام رساله امر: و حصول المطلوب انما يأتى مع عدم القصد فتأمل و الله العالم بالصواب و الحمدلله رب العالمين آغاز مبحث نهى: فصل النهى هل يدل على فساد المنهى عنه ام لا اختلف الاصحاب فيه على اقوال الاول ...؛ انجام موجود: و بالجملة فساد هذا القول غنى عن ان يقال بقى الكلام فى ذكر امور ينبغى التنبيه عليها اولها.