حصول الرفق بوصول الرزق

● حصول الرفق بوصول الرزق / حدیث / عربی ḥuṣūl-ur rifq bi-wuṣūl-ir rizq سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، 849 - 911 قمری soyūtī, ‘abd-or-raḥmān ebn-e abī-bakr (1446 - 1506) رساله ای کوتاه در کیفیت اختصاص رزق و تبیین تقسیم روزی در میان خلایق با ذکر اوراد و اذکاری که باعث وسعت روزی می‌شود و همچنین عواملی که منجر به ضیق روزی آدمی می‌گردد. با ذکر منبع آنها و حذف اسانید؛ در دو «فصل»: 1. فیما ورد من الأذکار و الدعوات؛ 2. فیما ورد من الأفعال. آغاز: بسملة، الحمدلله و کفی و سلام عباده الذین اصطفی الذین اصطفی و بعد فقد سألنی سائل عما ورد فی الحدیث من الأذکار و الأفعال للرزق لیلازمها من ضاق علیه رزقه و تعسرت علیه معیشته ثم سألنی آخر و آخر فجمعت لهم هذا الجزء ... انجام: خاتمة وجدت فی مجموع من کتب یوم الجمعة بعد الصلاة و لقد مکناکم فی الأرض و جعلنا لکم فیها معایش قلیلاً ما تشکرون و جعلها فی بیته أو حانوته کثرالله خیر بیته و وسع علیه معیشته و الحمدلله وحده و کفی سمع الله لمن دعى؛ تم چاپ: بمبئی، چاپ سنگی، 15ص، 1890م. [دنا 663/4؛ معجم المؤلفین 128/5؛ کشف الظنون 670/1؛ دار صدام ص135 و 136]