حسن و عشق

● حسن و عشق = تزویج عشق و حسن = کتخدایی حسن و عشق / داستان / فارسی ḥosn va ‘ešq = tazvīj-e ‘ešq va ḥosn = katxodāyī-ye ḥosn va ‘ešq عالی شیرازی، محمد، - 1121 قمری ‘ālī šīrāzī, moḥammad (- 1710) به دستور: شاهزاده بهاءالدوله تاریخ تألیف: 8 شعبان 1268ق مجموعه نظم و نثر است در حدیث حسن و عشق، جسم و جان، با عنوانهای القصه و انشای صوفیانه، به گونه داستان. آغاز: حدیث عشق شد زیب بیانم ×× چو شمع افتاد آتش در زبانم عرایس ابکار معانی را با ... الفاظ روشن بیانی برین گونه عقد مواصلت ... انجام: هیچ عاشق دور از جانان مباد ×× چون من بیچاره در هجران مباد چاپ: هند، لکنو، مطبع منشی نولکشور، 1873 میلادی، سنگی، وزیری بزرگ، 26 ص [دنا 652/4 (10 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 3677/5؛ الذریعة 17/7؛ فهرستواره منزوی 317/1]