حجية المظنة

● حجية المظنة = حجية الظن / اصول فقه / عربی ḥujjīyat-ul maẓinna = ḥujjīyat-uẓ ẓann لاریجانی، ملا لطف الله، - 1311 قمری lārījānī, mollā lotf-ol-lāh (- 1894) چند جا از «فاضل قمی» یاد می‌کند، که بایستی میرزای قمی نگارنده «قوانین الاصول» (1151-1231ق) باشد. برای نشانی: [الکلام فی اصل البرائة] و مما جعلوه من الادلة المعتبرة عند الشارع بالخصوص اصل البرائة، الذی قیل انه قطعی او قطعی العمل کظواهر القرآن و اورد الفاضل القمی ره، اولاً بمنع قطعیته لکونه من المسائل الخلافیة الاجتهادیه. آغاز: حمدله. صلاة ... فهذه عدة کلمات فی مسئلة حجية المظنة الحررناها حین المباحثة، اجابة لالتماس بعض الفضلا، الاحبة ... اختلفو فی حجية الظن الخاص و المطلق المراد به ... انجام: فی العمل بالاصول الظاهرية بذو التقليد. و الله الموفق و المعين [الذریعه 140/16 «الفرائد الغرویه فی الاصول الفقهية» که در آنجا از چند کار او در اصول فقه نام رفته است، ولی از این رساله او نشانی به دست نیامد، همانجا 192/15 «رسالة فی الطهارة و الصلاة» فتوایی از همو]