جواز السفر فی شهر رمضان اعتباطا

● جواز السفر فی شهر رمضان اعتباطا / فقه / عربی jawāz-us safar fī šahr-i ramaḍān i‘tibāṭ-an شهید اول، محمد بن مکی، 734 - 786 قمری šahīd-e avval, mohammad ebn-e makkī (1334 - 1385) رساله‌ای است در بیان جواز سفر در ماه رمضان به قصد افطار و تقصیر. وی بر جواز آن به بیست طریق استدلال کرده و ادله قائلین به حرمت را نقل و رد کرده است. شیخ علی بن محمد عاملی همه این رساله را در ابتداء جزء سوم «الدر المنثور» آورده است. برخی عناوین و مباحث آن: طریق الاول: و هی التمسک بقوله عزوجل: «من کان مريضاً او على سفر فعده من ايام اخر ...»؛ طريق الثاني: رواية ... «ليس من البر الصيام في السفر»؛ طريق الثالث: «القصر يسر و اليسر مراد الله» آغاز: بسمله. بعد حمدالله على نعمه الباطنة و الظاهرة و صلاة على محمد المصطفى و عترته الطاهرة و اصحابه الانجم الزاهرة. فانی ممتثل ما امرت به من واجب الطاعة و اما الجماعة ادام الله ظله من بحث هذه المسألة معتذرا مما صدر عن فکری الفاتر و قلمی القاصر و هی جواز السفر في شهر رمضان اعتباطا قصدا للترخيص و اباحة الفطر ... انجام: و اذا احتال ثبوت التحریم ثبتت الاباحة ... و الحمدلله وحده و الصلاة و السلام علی افضل الانبياء و خاتمهم محمد بن عبدالله و على عترته الائمة الاصفياء صلاة متصلة الى يوم الدين و على اصحابه الراشدين و التابعين و تابعی التابعین. و کتب مؤلفها محمد بن مکی تجاوز الله عن سيئاته چاپ: ضمن رسائل الشهيد، سال 1423ق؛ ضمن موسوعة الشيد الاول، قم، 1430ق، جلد 18، صص 211- 222 [الذریعه 241/5؛ دنا 1044/3 (8 نسخه)]