جغرافیا

● جغرافیا / جغرافیا، تاریخ / فارسی joqrāfīyā حافظ ابرو، عبدالله بن لطف الله، 763؟ - 834 ؟ قمری hāfez abrū, ‘abd-ol-lāh ebn-e lotf-ol-lāh (1362 - 1431) اهدا به: شاهرخ (807-850ق) تاریخ تألیف: 817 تا 823ق کتابی است در جغرافیای عمومی که در دو جزء، یا دو قسمت تدوین شده است: 1. مشتمل بر: صورة الارض، صورت تألیف، هیأت زمین، قسمت اقالیم، بیاض خط استوا، ذکر بحار و اقیانوس و بحیره‌ها و جبال ... ذکر دیار عرب، ذکر اسامی دیار مغرب و صورت آن ... تا می‌رسد به: ذکر بلاد کرمان، ذکر حلال کرمان، ذکر بلوکات؛ 2. مشتمل بر خراسان بزرگ، ذکر حکام خراسان از آغاز فتح اسلامی و ایام بنی امیه و بنی عباس، ذکر صفاریان ذکر غزنویان، ذکر ابتدای خروج سلجوقیان ... تا می‌رسد به حکومت امیر تیمور و پس از آن تا زمان شاهرخ حوالی سال 823ق ادامه دارد. آغاز: 1: سپاس بی قیاس مالک الملکی را که بیافرید آسمانها و مزین گردانید آنرا بماه و آفتاب و دیگر کواکب 2: حمد بی حد و ثنای بی عد قادری را سزد که مشرب احدیتش از قاذورات اشباه و امثال ... مطهر و مقدس چاپ: بخشی از جغرافیای حافظ ابر (قسمت خراسان، هرات) به کوشش مایل هروی در 1349 ش در تهران چاپ شده [نسخه‌های منزوی 3948/6؛ فهرستواره منزوی 193/1؛ مشترک پاکستان 1247/11؛ الذریعه 15/5 «جغرافیای تاریخی»]