اوراجه

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16965 آغاز: برابر؛ انجام: اما چون سلیقه قدما را هم که بنظر صحیح ملاحظه کنی معیوب نبوده است کی اگر درین جزو زمان کسی تابع ایشان شود هم بیجا نیست نظر باستقامت سلیقه قدما و تصرفات ایشان. انجامه: تاریخ 28 شهر ربیع الثانی 1241 (یا 1341) حسب الفرمایش سرکار خدایگانی میرزا علینقی خان سمت تحریر یافت. انشاء الله الرحمن هرگاه حیاتی باقی باشد عمل سیاقین این خود زبان را کمترین که محمد بعد از دستورالعمل نانوشته که اربابان سلیقه و صاحبان علم این فن تشخیص و تمییز دهند که پایه علم قدما و اهل این زمان چه چیز است. مجملی از مفصل این که بمثابه عمارات قدیم و جدید است، پایه و استحکام از قدیم، طرح و نقش و سلیقه و صفا از اهل این زمان است. پس در این صورت سقف محتاج پایه خواهد بود، اگرچه اهل این زمان پاره ای صیغه جات را مدرک نموده اند، نه این است که غلط بوده است ... کامل؛ خط: نستعلیق، کا: محمد، تا: 1241 یا 1341ق؛ با توجه به مشابهت نام و مطالب موجود در انجامه احتمال دارد که نسخه به خط مؤلف میرزا محمد مهدی بن محمدرضا باشد؛ جلد: مقوایی نازک با آستر بدرقه از جنس روزنامه، 64ص، 10 سطر (7×14)، اندازه: 12×21سم [ف: 47/1-90]