شرح قصيدة الحمیری

مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 22792/4 آغاز: بسمله الحمد لله الذى وفقنا لملاحظة قصيدة افضل الشعراء و مادح الاصفياء و الاولياء ... چنین گوید بنده عاصی خاطی ... که چون بعض از علماء اعلام و شعراء ذوى العز و الاحترام قصيده مشهوره سید اسماعیل حمیری را ترجمه منظومی نموده بودند و بعد از رسیدن آن ترجمه بنظر ... شیخ نظام الدین محمد ابوالحسنی خرقانی ... چون بعض از ابیات مترجم مزبور را وافی بمراد و مقصود قابل آن قصیده ندیده بودند لهذا در مقام شرح و ایضاح ابیات آن قصیده من حیث المعنی بر آمده ... و در سنه 1185 بر سبیل اتفاق نظر این قلیل البضاعه بآن قصیده غرا و شرح آن افتاده چون بعض از ابیات قصیده را مشتمل بر بعض لغات مشکله دید و شرح شارح نورالله مضجعه را خالی از ذکر لغات و تراکیب مشکله آن یافته بخاطر فاتر ناقص این خاکسار و تراب اقدام صغار و کبار چنین خطور نمود که بر بعض مواضع آن قصیده و شرح آن حاشیه که مشتمل باشد بر ذکر بعض لغات خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1186ق، حسب اشاره مجتهد الزمان میرزا محمد شفیع؛ افتادگی: وسط؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 28گ (37-64)، ابعاد متن: 8×13، اندازه: 10/5×17سم [ف: 3 - 922]