حاشية حاشية لوامع الاسرار فى شرح مطالع الانوار

7. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 20406/4 آغاز: بسمله قوله الفياض الوهاب هذا التفسير اه يحتمل معنيين الخ ان الفياض هيهنا مستعار لمفهوم الوهاب استعاره تبعية كما هو المتبادر وثانيهما انه منقول الى ذات الوهاب نقلا مرتبا على؛ انجام: بان ينقلب من المعلومية الى المجهولية مطلقا على ان ذلك التوهم آت فى القسم الثانى ايضا و يندفع بما ذكرنا تم الاشكال. بنا بنوشته یادداشت صفحه اول با خطی شبیه به خط این رساله محشی دوم محقق دوانی، جلال الدین محمد بن سعد الدین متوفی 907ق می‌باشد. چه خوب بود که نسخه‌ای از حاشیه احمد ابیوردی را می‌دیدم و با این نسخه مقابله می‌کردم تا قطع به یکی از این دو پیدا شود که این نسخه کدامیک از این دو حاشیه است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ سمرقندی، جلد: تیماج عنابی، 18 - 25 سطر، اندازه: 13/5×18سم [ف: 2 - 481]