شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
عنوان اثر:
الجامع لأحكام القرآن و المبین لما تضمن من السنة و آی القرآن
پدیدآور اثر: قرطبی، محمد بن احمد
پیوند کوتاه:
/m/91294
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- محمد بن اسمعيل بن موسى مشهور ابن السراتی
- تاریخ کتابت:
- 13 جمادی الثانی 783ق (783 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 164 برگ • 22 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 18/5×26/5سم
- کاغذ و جلد:
- شرقی • مقوایی، عطف تیماج قهوهای
آغاز نسخه
« بسمله. رب يسر و اعن برحمتک قوله تعالى: إن هذا القرآن يهدى للتى هي أقوم، لما ذكر المعراج ذكر ما قضى إلى بني إسرائيل و كان ذلك دلالة على نبوة محمد صلى الله عليه و سلم ثم بين أن الكتاب الذى أنزل الله عليه سبب اهتداء و معنى »
انجام نسخه
« كما يقال حذر و حذر و يقظ و يقظ و النباة الصوت الخفى و كذلك الركز و الركاز المال المدفون ... و الحمدلله رب العالمين »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
تملک: عبدالله بن محمد رضا نجل الآغا محمد باقر، زين العابدين بن أبى الجود الحنفی الأنصاری، محمد بن عبدالرحمن بن وفا بن أبى هاشم بن محمد النزمینی الحنفی الماتریدی (در سال 1085)، عبد الرزاق بن احمد، مشهور به «ابن ایماسی» در 15 رجب 900، آیت الله حاج میرزا محمود طباطبایی بروجردی در سال 1274
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
در آغاز دستخط دو تن از علمای اهل سنت آمده های «حسن بن بشارة بن حسين بن موسى بن سيران بن سالم بن عبدالله بن عبدالله البدوين العنوين الهدوين» «عبد القادر بن محمود بن احمد بن ابی بکر بن محمد بن مهيا بن جحی»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 9 • صفحه 945 • ردیف 1
فهرستنگار مأخذ چاپی:
• متولد 1310 هـ.ش
سید احمد حسینی اشکوری
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست نسخه های خطی کتابخانه عمومی حضرت آیة الله العظمی مرعشی نجفی - 31
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
1. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12520
آغاز: بسمله. رب يسر و اعن برحمتک قوله تعالى: إن هذا القرآن يهدى للتى هي أقوم، لما ذكر المعراج ذكر ما قضى إلى بني إسرائيل و كان ذلك دلالة على نبوة محمد صلى الله عليه و سلم ثم بين أن الكتاب الذى أنزل الله عليه سبب اهتداء و معنى؛ انجام: كما يقال حذر و حذر و يقظ و يقظ و النباة الصوت الخفى و كذلك الركز و الركاز المال المدفون ... و الحمدلله رب العالمين
خط: نسخ، کا: محمد بن اسمعيل بن موسى مشهور ابن السراتی، تا: 13 جمادی الثانی 783ق؛ در آغاز دستخط دو تن از علمای اهل سنت آمده به نامهای «حسن بن بشارة بن حسين بن موسى بن سيران بن سالم بن عبدالله بن عبدالله البدوين العنوين الهدوين» و «عبد القادر بن محمود بن احمد بن ابی بکر بن محمد بن مهيا بن جحی»؛ تملک: عبدالله بن محمد رضا نجل الآغا محمد باقر، زين العابدين بن أبى الجود الحنفی الأنصاری، محمد بن عبدالرحمن بن وفا بن أبى هاشم بن محمد النزمینی الحنفی الماتریدی (در سال 1085)، عبد الرزاق بن احمد، مشهور به «ابن ایماسی» در 15 رجب 900، آیت الله حاج میرزا محمود طباطبایی بروجردی در سال 1274؛ کاغذ: شرقی، جلد: مقوایی، عطف تیماج قهوهای، 164گ، 22سطر (12/5×19/5)، اندازه: 18/5×26/5سم [ف: 31- 565]