الجامع الصحيح

16. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 1315 ط آغاز: قبل أن يقسم الميراث فلا ميراث له، حدثنا أبوعاصم ... أن النبى صلى الله عليه و سلم قال لايرث المسلم الكافر و لا الكافر المسلم؛ انجام: فيسمع كلام الله و حتى يبلغ مأمنه حيث جاء و النباء العظيم القرآن. خط: نسخ کهن، بی‌کا، تا: قرن 7 و 8؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ نسخه از جمله نسخ کتابخانه آستان قدس بوده و گواهی عرض و مهر دارد، بر پشت برگ آغاز چنین نوشته: «از جمله هفتصد مجلدیست که از دارالسلطنه اصفهان ارسال شده به تاریخ شهر محرم الحرام سنه 1154 تخائوی ئیل داخل عرض شد» با مهر «عبدالحی الرضوی» (مربع) و چنانکه آقای سید محمد حسین حکیم به بنده گفتند این هفتصد نسخه، کتبی است که نادرشاه افشار وقف آستان قدس کرده است و گویا این عبدالحی رضوی همان عبدالحی بن عبدالرزاق رضوی کاشانی است مترجم در الكواكب المنتشرة ص 423، گواهی انهاء به قلم ابوبکر الحارمی و در برخی مواضع نام شاگردانش را یاد کرده از جمله شیخ حسن العراقی و شیخ حسن الشرقی و بدانها اجازه روایت داده، نامه مؤتمن الملک، گواهی عرض نسخه و ورود آن به کتابخانه آستان قدس هست مورخ یک‌شنبه 27 جمادی الثانی لوی ئیل 1297ق؛ مهر: «عبده الراجی فضل الله»، «وقف سرکار فیض آثار حضرت ثامن الائمه سلام الله علیه» (مربع)، «عبده محمد حسین بن فضل الله الحسینی» (مربع)، «ابوالقاسم الحسینی» (مربع)؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج زرد با ترنج و نیم ترنج و کمند و حاشیه، 135گ، 17سطر، قطع: وزیری بزرگ [ف: 24/2 - 206]