تفسیر سورة البقرة

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 18492 آغاز: سورة البقرة أى سورة يذكر فيها قصة البقرة و انما سميت بها لغرابة قصتها و امتیاز هذه السورة بها عن ساير وهی مدنية بل اول سورة نزلت بالمدينة الآية نزلت يوم النحر بمنا فی حجة الوداع و اتقوا يوما ترجعون فيه الى الله الآية؛ انجام: و من ارتفع البينونة بينه و بين الله فلا يعلم الا يعلم الله الا به تعالى. این رساله تنها به تفسیر و توضیح «الم» پرداخته و از آن تجاوز نکرده است به نظر می‌رسد که آن ادامه رساله شماره 1418 باشد. مفسر در تفسیر کلمه مبارک «الم» به نقل از ابن عباس آورده است: «الألف»: آلاء الله و «اللام»: لطفه و «الميم»: ملکه. و نیز در نقلی دیگر گفته است: «الم» یعنی انا الله أعلم می‌باشد. و بار دیگر فرموده: «الألف» من الله، و «اللام» من جبرئیل، و «الميم» من محمد أی القرآن منزل من الله علی لسان جبرئیل الی محمد علیه السلام؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: اوایل قرن 11؛ واقف: امیر جبرئیل، 1037؛ کاغذ: شکری آهار مهره، جلد: تیماج مشگی، 7ص، 19 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 22 - 122]