التفسير

113. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12134 آغاز: الحمد لله العلى العالى الولى الوالى الذى يعلم مآلى كحالى و الصلوة و السلام؛ انجام: من قرأ سورة انفال و برائت فأنا شفيع له يوم القيمة و شاهد انه برى من النفاق و اعطى عشر حسنات بعدد كل منافق و منافقة و كان العرش و حملته يستغفرون له ايام حياته. تفسير متوسطى است بر قرآن مجيد به ترتيب سوره قرآن. مفسر در آن احاديث و روايات شيعه را آورده و در بسيار موارد اقوال مفسرين شيعه نظير تفسير على بن ابراهيم، طبرسى، امام حسن عسكرى را نيز متذكر مى‌شود و گاه از اهل سنت مانند بيضاوى نيز نقل و نقد مى‌كند. در پشت جلد نوشته شده «تفسير الائمة» نصيرى طوسى [الذريعه 237/4؛ مرعشى 45/3 ش 853]، ولى با خصوصيات آن تفسير تطبيق ندارد. از اول تفسير تا آخر سوره انفال را شامل است؛ خط: نسخ بدخط، بی‌كا، بی‌تا؛ جلد: تيماج، قهوه‌ای، 312گ، 20 و 25سطر، اندازه: 19×25/5سم[ف: 35-134]