التفسير

70. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1267/6 آغاز: قوله تعالى اصلوتک تأمرك ان نترک ما يعبد آباؤنا او ان نفعل في اموالنا ما نشاء. فانه يتبادر الى الذهن عطف ان نفعل على ان نترک و هو على ما ذكر فى المغنى باطل؛ انجام: و جماعة ذو اربعة فكل جنس منفرد بعدد. تمت. نکات متعلق به بعض آیات. تفسیر آیاتی است پراکنده، از سوره‌های هود، مریم، بقره، الصافات، انعام، اعلی، احقاف، نجم، یوسف، النساء، روم، کهف، انفال، قمر، زخرف. از مفسر آن، نامی به میان نیامده است. ولی به نظر می‌رسد که مطالب آن از مغنی اللبیب استنساخ شده است. در مغنی استفاده زیادی از قرآن برای مثال در بحث‌های نحوی شده است و رساله حاضر بعض آیاتی را که مغنی در باره آنها بحث کرده، جمع‌آوری نموده است. اخیراً کتابی با نان «اعراب القرآن الكريم من مغنی اللبیب» توسط عبدالرزاق الشوا تهیه شده که تمامی آیاتی که در مغنی اللبیب مورد بحث قرار گرفته به ترتیب سوره‌های قرآنی و شماره آیات آورده است. ولی این رساله حداقل تقدم زمانی دارد؛ چاپ: آفاق نور، شماره 6، مؤسسه معارف اسلامی امام رضا، قم، پائیز و زمستان 1386ش، با تصحیح عبدالکریم کیوانژاد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1205ق؛ واقف: عضد الملک، قرن 13 ق؛ کاغذ: استانبولی نباتی و آبی آهار مهره، جلد: پارچه‌ای زرد اخری، 7ص (33-39)، اندازه: 14×22سم [ف: 1 - 555]