تفریح الادراک فی توضیح تشریح الافلاک

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16135/2 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ محشی با عنوان «منه ایده الله تعالى»، محمد علی بن مراد علی طالقانی با اصلش در تاریخ 11 ربیع الاول 1101ق مقابله کرده، پس از تغییراتی که مصنف - دام ظله - داده بود (معلوم می‌شود مؤلف تا سال 1101هـ زنده بوده) این کار را طالقانی برای سید نجیب زکی المعی محمد هادی حسینی رشتی انجام داده که مطالعه کرده و به مضمونش عمل کند، یادداشتی مهم بدین مضمون: «در سنه احدی و ثمانین و خمسمائه (581) بماه رجب هفت کوکب سیاره در سوم درجه میزان بر یک دقیقه مجتمع شدند و این اولین قران بود در مثلثه هوایی با قران جمیع کواکب، منجمان حکم کردند که در تمامت ربع مسکون از آسیب طوفان باد اثر آبادانی نماند بلکه کوهها خراب شوند و زیر زمینها حفر کردند تا ایشان را از طوفان باد پناه باشد و چون هنگام قران وقت پدر (؟ بذر) بود و اعتدال خریفی اتفاقاً چندان باد نبود که غله پاک کنند و در آن سال از بی بادی غلها تمام پاک نشد و در روز حکم چراغی بر سر مناره بردند باد آن را ننشانید و تا شب سوخت و در این صورت حدیث (من صدق منجماً فقد كذب بما نزل على محمد). ظهوری هر چه تمام تر یافت. بزرگ در این معنی گفت: گفت انوری که از سبب بادهای سخت×× ویران شود عمارت خرگه نیر بریری (؟) / در روز حکم او نو زیدست هیچ باد ×× يا مرسل الرياح تو دانی و انوری»؛ جلد: مقوایی با روکش گالینگور آبی، 341ص (54-394)، 12 سطر، اندازه: 14×19/5سم [ف: 45 - 30]