تعبیر نامه

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2885 آغاز: هذا کتاب تعبیر نامه. بسمله. سپاس خدایی را که واحد و صمد قادر است؛ انجام: خاتمه در بیان تعبیر خوابها ایکه در شبهای ماه دید شود ... شب سی ام خواب صحیح است و الله اعلم بالصواب در دیباچه این کتاب نام «شیخ ابوالفضل حسین بن ابراهیم بن محمد النفیسی» آمده و گویا تحریفی از نام ابوالفضل حبیش بن ابراهیم تفلیسی مؤلف کامل التعبیر (مشار 1245) باشد و جای نام کتاب هم در نسخه ما سفید مانده است و از صفحه دوم آن درست مانند تعبیر سلطانی ابرقوهی است و در آن از همان خواجه قوام الدین یاد شده و منابع همان کتاب آمده و در دو جا از کامل التعبیر یاد شده است، مقدمه‌ای دارای بیست نکته دارد مانند تعبیر سلطانی ولی از ستایش شاهزادگان: «اویس، شبلی، جهانگیر، زین العابدین» در پایان آن نشانی نیست. گویا کسی دانسته یا ندانسته دو کتاب تفلیسی و ابرقوهی را در هم آمیخته و به این ساخت درآورده است. در دیباچه از شرح مفتاح قطب الدین شیرازی یاد شده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1264ق، جا: سپاهان؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 225گ، 25 سطر (15/5×8)، اندازه: 14×23سم [ف: 10 - 1730]