تخمیس قصیده یائیه میرفندرسکی

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1182/32 آغاز: ای که ذاتت در دو گیتی مظهر اسماستی ×× جوهری دهر را تو لؤلؤ لالاستی / گوش کن ز انجام خود حرفی که از مبداستی ×× چرخ با این اختران نغز و خوش و زیباستی / صورتی در زیر دارد هر چه در بالاستی؛ انجام: هر چه گفتندم بگویش گفته ام بی قیل و قال ×× آستینی بوده ام بی دست من در این مجال / دست او امداد دست سید داناستی نسخه اصل: فرهنگستان علوم آذربایجان باکو، ش (8201) M 140؛ خط: نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: با تاریخ قرن 11؛ 2ص (89-90)، [عکسی ف: 3-418]